Oorlogsslachtoffer

Helaas, dikke motoren in compacte auto’s mogen niet meer. De huidige Focus RS is hoogstwaarschijnlijk de laatste met die begeerlijke vijfcilinder en ook Volkswagen stapt af van de bekende en zeer gewaardeerde VR6 motor. De nieuwe Golf R is hierdoor slachtoffer geworden van de CO2 oorlog en gaat voortaan met een viercilinder turbomotor in het vooronder door het leven. Liefhebbers van de Golf VR6 staan direct op hun achterste poten en spreken van een schande. Maar gaat de sportieve Golfrijder er wel op achteruit? Je zou denken van niet. De 2.0 Turbo levert nog meer vermogen, verbruikt minder brandstof en stoot minder CO2 uit dan de Golf R32. In een gevecht van man tot man zal moeten blijken of de jongere en sterkere Golf VI R de Golf V R32 kan verslaan op snelheid en emotie. Kan de veteraan nog weerstand bieden aan de jonge soldaat, of is hij uitgerangeerd?

Vechtjassen

De glimmende grille van de R32 is duidelijk een hint naar de oudere Volkswagens, toen bling bling nog helemaal hot was. De Golf R schuift zijn wilde jeugdigheid niet onder stoelen of banken, dat verklaart de opvallende LED dagrijverlichting, die bij een snelle Golf als deze best gaaf staat. Als Volkswagen ze niet affabriek zou monteren, dan werden ze wel achteraf ingebouwd. Het geeft hoe dan ook een leuk effect, vooral bij een zwart exemplaar. Dan lijken de koplampen bijna onzichtbaar, als bij een Stealth vliegtuig, en zie je enkel de LED’s branden. De krachtige voorbumper en de gemeen kijkende koplampen maken de Golf R indrukwekkender om te zien dan de R32.

De achterzijde is bij de R niet zo gek veel anders dan bij de R32. De twee kanonslopen in de achterbumper staan nog steeds centraal en maken de snelste Golf uniek en herkenbaar. Zelfs bij de Scirocco R zijn ze anders geplaatst. Het is goed om te zien dat de achterbumper van de R nu uit één stuk bestaat in plaats van de – voor het oog – opgeplakte onderbumper van de R32. De jonge soldaat oogt onder andere hierdoor geraffineerder en tegelijk nog dikker dan het ‘oudje’. Alsmede door de meer opvallende sideskirts en de ietwat grotere achterspoiler. Het meest indrukwekkende van deze Golf R zijn de geweldige – optionele – 19 inch velgen. Okay, echt origineel zijn ze niet, want die van de Audi RS6 en de Bentley Mulsanne lijken als twee druppels water, maar wat zijn ze fraai! Al lijken hier de meningen nog wel eens over te verschillen, wat onontkoombaar is bij zoiets opvallends. De Golf R, maar ook de R32, krijgen op de weg in ieder geval voldoende goedkeuring van medeweggebruikers. Beide vechtjassen vallen uiteraard op in hun bijna identieke blauwe kleur, maar hebben ook een grote schare aan fans die hoe dan ook de snelste Golfjes zullen herkennen.

Leeftijdsverschil

In de cockpit van de R is weinig nieuws te melden, alles zit op de bekende plaatsen en oogt uiteraard wat moderner. Een iets ander stuur, een iets ander dashboard, maar in grote lijnen bleef alles gelijk. Hoewel de R de meest dure en sportiefste Golf is, zie je dat niet heel erg af aan het interieur. Het is wel aan de tamelijk saaie kant, een willekeurige Golf Highline ziet er praktisch hetzelfde uit. Het afgeplatte - lekker beetpakkende - stuurwiel die is afgewerkt met pianolak (anders dan de GTI) wijkt van een reguliere Golf af en zo zijn er nog enkele details die verwijzen naar de R, zoals sportpedalen en blauwe wijzers in de tellers - wel leuk overigens. Maar dan heb je het grotendeels wel gehad.

Op het eerste gezicht lijken de R en de R32 van binnen erg hetzelfde, maar wie beter kijkt ziet toch een aardig leeftijdsverschil. De kleurennavigatie uit de R ziet er echt stukken beter uit en de materialen ogen nog hoogwaardiger. Je ziet de vooruitgang die VW heeft geboekt met de nieuwe generatie, die vaak betiteld wordt als een uitgebreide facelift van de Golf V. Het interieur van de R oogt tegelijk ook smaakvoller, de R32 heeft achter de automaatpook namelijk echt teveel glimmende materialen die sportief zouden moeten ogen, maar eerder kitscherig zijn. De DSG pook laat zich overigens bij de R soepeler door de diverse standen verzetten, dat gaat bij de R32 toch wat stroever. Waar Volkswagen altijd goed in is geweest, wat bij de R niet anders is, is dat het interieur je het gevoel geeft alsof je in een auto zit uit een hogere klasse. De afwerking is echt ontzettend goed en de stilte in het interieur valt op door een buitengewoon goede geluidsisolatie. Met een ruim budget kan de Golf zo luxe als je wil worden aangekleed. Zodoende heeft deze Golf R een muziekinstallatie van een zeer hoog niveau, dat kunnen niet alle automerken zeggen. Maar goed, daar betaal je dan ook voor. De Golf R met DSG heb je namelijk voor 46.290 euro, het testexemplaar kost inclusief opties maar liefst 57.200 euro.

Enigszins schokkend is dan ook de hoge meerprijs van de Recaro sportstoelen, waar je 3.890 euro extra voor bij moet leggen. Concurrenten bieden soortgelijke stoelen standaard of voor een veel lagere meerprijs aan. Dat de Recaro’s fantastisch zitten is echter geen discussie over mogelijk. De standaard sportstoelen zitten absoluut niet onaardig, maar dit zit nog beter. Je wordt goed klem gehouden en de ondersteuning is fantastisch. Het zitvlak is voor brede personen wat aan de smalle kant, maar verder zul je niks te klagen hebben. De zitpositie is, mede dankzij het stuur dat ver naar je toe te halen is, erg goed. De R32 stoelen zitten zo goed als hetzelfde. Die van de R zitten wat harder, maar zijn minder ’ingezeten’ dan die van deze oudere R32.

Cijfers liegen niet

Een V6 in een compacte auto lepelen, dat klonk eind jaren ‘80 als een gewaagd hersenspinsel. Niemand leek echt moeite te willen doen om dit te realiseren, behalve Volkswagen. Er was echter één probleem: een V6 kreeg je met geen mogelijkheid in een auto van het formaat Golf. Vandaar dat VW zelf aan de slag ging en een blok ontwikkelde dat niet zo groot was als een conventionele V6 en niet zo lang als een 6-in-lijnmotor: dit werd de compacte VR-motor, met een uitzonderlijk kleine blokhoek van 15⁰. In 1991 werd dit fantastisch klinkende blok in de Golf III geïntroduceerd en werd vervolgens iedere nieuwe generatie voorzien van VR6-kracht. Waarvan helaas de Golf V de laatste der Mohikanen is. Maar wees niet getreurd, Volkswagen laat je niet zomaar zitten. De cijfers liegen er dan ook niet om: De Golf R32 leverde een zeer acceptabele 250pk, het vermogen van de Golf R is gestegen naar maar liefst 270pk. Ook het koppel is dankzij de turbolading met 30Nm gestegen bij een lager toerental en voor degenen die er waarde aan hechten; de R vraagt er minder brandstof voor terug en stoot zodoende 36g/km minder CO2 de lucht in, vergeleken met de R32.

De 0 tot 100 sprint is dan ook ruim verbeterd. Had de R32 nog 6,2 seconden om die grens te bereiken, de R klaart het in slechts 5,5 seconden (5,6 nagemeten) - mede dankzij de 4motion vierwielaandrijving die tractieproblemen voorkomt. De handgeschakelde versies hebben daarentegen nog wat extra honderdsten seconden nodig. Ook na de 100 komt de nieuwe R niets te kort en bereikt ie de 140 km/u nog net binnen de tien tellen. Dat is marginaal langzamer dan bijvoorbeeld de Mercedes E500 Coupe met een dikke V8 en 388pk. De beresterke Ford Focus RS kan met enkel voorwielaandrijving de vierwiel aangedreven Golf niet eens bijbenen. De R zet echt zeer indrukwekkende prestaties neer, maar de R32 blijkt in de praktijk meer in zijn mars te hebben dan je zou denken.

De VR6 reageert vooral vanuit stilstand namelijk een stuk alerter en directer op het gas en toont hiermee het voordeel van een atmosferisch motorblok. Een bijzonder leuke gimmick hierbij is de zogenaamde Launch Control, die op beide Golfjes aanwezig is. Je zult het niet iedere dag gebruiken, maar het is leuk om aan je vrienden te laten zien natuurlijk. Je drukt op de ESP knop, zet de automaat in de S-stand, plaats je linkervoet op het rempedaal en drukt gelijktijdig het gaspedaal helemaal in. Het toerental gaat naar precies 3000tpm en wanneer je het rempedaal loslaat schieten beide Golfjes er vandoor. Hiermee haal je een hoop plezier uit een sprintje, wat je met een voorwielaandrijver niet lukt. De Golf R heeft echter net wat meer bedenktijd nodig dan de R32, waardoor die laatste net wat sneller van zijn plaats komt. Tot de 100 km/u bleef hij de krachtigere R zelfs voor, puur door een snellere start. Pas net na de 110km/u komt de R voorbij knallen en weet hij op de R32 uit te lopen.

Het voordeel van de turbogeblazen 2-liter is dat ie in de tussensprints de R32 vernietigd als een bombardement. Onderin ontbreekt het bij de R32 namelijk aan trekkracht, terwijl bij de R vanaf 2500tpm de turbodruk hoog oploopt en de toerenteller als een bezetene naar de begrenzer (6500tpm) schiet. Maakt niet uit in welke versnelling je zit, de R blaast er - eenmaal bij de les - harder vandoor. Terwijl bij de R32 zijn vermogen lineair opbouwt en pas piekt bij hogere toerentallen, zoals het een atmosferische blok betaamd. De eigenaar van de R32 was dan ook erg onder de indruk van de trekkracht van de R.

Dat geldt echter niet voor het geluid. “Iedere willekeurige viercilinder klinkt hetzelfde“, aldus de R32-eigenaar. De VR6 komt daarentegen met een enthousiaste grom tot leven en dat blijft toch wel erg lekker. Tijdens het accelereren is het de heerlijke zescilinder roffel die met een gemene snerp de oren streelt. Dit is zo’n auto die je door een tunnel wil jagen, met de ramen omlaag. Maar wanneer je redelijk rustig rijdt klinkt de R32 nog aardig bescheiden, terwijl de uitlaten van de Golf R dan juist meer brommen. Wanneer het gaspedaal diep ingedrukt wordt, dan klinkt ook de R helemaal niet onaardig en weet door middel van (wat klinkt als) natte scheten bij het overschakelen voor amusement te zorgen. Het is alsof bij iedere versnelling een subwoofer dreunt. Dat geluid oproepen werkt aardig verslavend en compenseert enigszins het gemis van de zescilinder.

Geen Generaal

Hoewel de Golf R één van de snelste en duurste hatchbacks is die je op dit moment kunt kopen, is het niet de meest sportieve auto. Zo schakelt de DSG in de automatische D-stand zo snel mogelijk naar de zesde versnelling. Goed voor het verbruik, maar absoluut niet sportief. Sportief rijden kan uiteraard in de S-stand, maar via de flippers en de pook geniet de voorkeur. Het is jammer dat de kleine paddles niet aan de stuurkolom zijn bevestigd, waardoor je gauw geneigd bent om toch eens de automaatpook een zetje te geven in plaats van uitsluitend vanaf het stuurwiel. Door de korte versnellingen van de R heb je wel altijd voldoende koppel en dat maakt de Golf imponerend snel, maar echt superieur voelt de R niet aan. De vierwielaandrijving zorgt ervoor dat de auto keurig op koers blijft, maar dat haalt tegelijk wat sensatie weg. Vooral als je eens hard een rotonde wil nemen zal het ESP behoorlijk ingrijpen en kun je ‘m niet verleiden tot een potje overstuur of andere gekke dingen. Het ESP kan ook niet in zijn geheel uit, wat bijvoorbeeld wel bij de Renault Mégane RS kan. Het voordeel is wel dat de Golf R bijzonder hoge bochtsnelheden kan halen en dit zonder tegenstribbelen doet. De snelle Golf ligt vastberaden op de weg en laat zich niet gauw van de wijs brengen. In dat opzicht voelt de R goed uitgebalanceerd aan en laat VW zien dat ze wel een topproduct hebben gemaakt. Het optionele adaptieve onderstel in de sportstand en de grote 19 inch velgen zorgen ervoor dat de R nog wat stugger aanvoelt dan de R32, maar overdreven oncomfortabel wordt het niet. Beide auto’s liggen ontzettend strak op de weg en hebben dankzij de 4motion grip in overvloed.

Het stuurgedrag is ook zo’n punt waar VW met de R niet in uitblinkt. Het sturen gaat eigenlijk nog wat te licht, weliswaar iets zwaarder dan bij de R32, maar het is vooral de enigszins indirecte respons waardoor hij niet vlijmscherp aanvoelt. Iets wat je wel zou willen bij een hot hatch. Desondanks voelt de besturing wel prettig aan, maar nog meer contact met de voorwielen zou zeker bij een snelle Golf als deze wenselijk zijn. Na verloop van tijd ga je wel steeds meer de auto waarderen en begrijpen. Je moet je er alleen even over heen zetten dat dit niet een supersportieve hatchback betreft, maar een Golf die toevallig bijzonder snel is. Je kunt namelijk met de Golf R rustig rondtoeren, maar tegelijkertijd ook in de tegenaanval gaan als je wordt uitgedaagd door een ander snel apparaat. Het is vooral dat je met de Golf R, maar ook de R32, rechtuit het meeste plezier beleeft en met de naadloos verlopen gangwissels van de DSG snel kunt accelereren. Het stuur en- rijgedrag is van een hoog niveau, maar de Golf R is nog geen Generaal. Voor alledaags gebruik zijn beide R-modellen echter wel erg geschikt en door de vierwielaandrijving nog veilig ook. Het verbruik blijkt inderdaad gunstiger uit te vallen voor de nieuwe Golf. Met een rustige rijstijl is 1 op 12,5 te halen, terwijl je bij de R32 van geluk kunt spreken als je beter dan 1 op 11 uitkomt.

Kleineren

Je kunt je wel afvragen of de R de meerprijs van 12.500 tegenover de Golf GTI echt waard is. De vierwielaandrijving maakt ‘m veiliger en kan die 70pk extra beter kwijt, maar echt bruter wordt ie er niet van. Een ongeleid projectiel is de R zeker niet. Jammer? Soms wel ja. De R doet een hoop goed, erg goed zelfs, maar mist sensatie. Het ‘hebben-hebben-hebben’ gevoel ontbreekt en dat zou je wel bij ‘m verwachten. Dat de auto er goed uitziet, een bepaald luxegevoel geeft en erg snel is staat buiten kijf, maar met een paar opties zit je al gauw op 57.000 euro en dat is toch serieus veel geld voor een relatief beschaafde hot hatch.

In ieder geval heeft de Volkswagen Golf R in dit man tot man gevecht aan het langste eind getrokken en weet hij de R32, ondanks het mooiere motorgeluid, uit te schakelen. De jonge soldaat weet een sterke slag te slaan tegen de veteraan en verdient extra strepen. Het is wat subjectief, maar hij ziet er net weer wat fraaier uit, presteert bovendien nog beter en is spaarzamer met brandstof. Het is zonde dat de VR6 het veld heeft moeten ruimen, maar zijn opvolger bevat voldoende kwaliteiten om de pijn te verzachten en de R32 te kleineren. In dit geval pakt kleineren groots uit…

 
Auteur en fotografie: Anton van der Wulp

Met dank aan: Militaire Luchtvaart Museum, te Soesterberg