Dwars

Mazda is een bijzonder merk. Het is het enige merk wat vasthoudt aan de wankelmotor. En de roadster, een ooit volkomen uitgestorven modelsoort, werd dankzij Mazda gerehabiliteerd. Kortom, het merk uit Hiroshima durft dwars te zijn. Je zou bijna gaan denken dat er daar wat in het water zit.

Het bijzondere karakter was niet te zien aan de volumemodellen. Totdat er een geheel nieuwe koers kwam, bekend geworden onder de reclameslogan “zoom-zoom-zoom”. Alle volumemodellen kregen een nieuwe, frisse designtaal. De niet bijster interessante 626 veranderde in de scherp gelijnde 6, de 323 werd opgevolgd door de fraaiere 3 en de Demio werd opgevolgd door… de weinig spannende Mazda2, een soort van mini-MPV.

In 2008 was de transformatie van de Mazda modellenlijn bijna voltooid. Bijna, want de Mazda 2 bleef het lelijke eendje tussen al het nieuwe Japanse designgeweld. In 2006 was er nog een facelift tegenaan gegooid, maar het was hopeloos: het bleef een suffe auto. Mazda besloot het over een heel andere boeg te gooien, en kwam met een compleet nieuwe opvolger.

Verandering

En wat een verandering is het geworden! De vorige 2 was een beetje een busje met een ongeïnspireerd uiterlijk, de nieuwe is een hatchback met een bijzonder strak ontwerp. De auto is wat kleiner geworden, met de wielen op de uiterste hoeken. Samen met de scherpe, naar achter omhoog lopende lijnen en strakke koplampen lijkt de auto zelfs te bewegen als hij stil staat. Het is nog steeds geen lage auto, maar door een paar designtrucjes valt dat niet zo op; de boogvormige lijn boven het voorwiel en de strakke vouw onder de zijruiten zorgen daarvoor. De subtiele zijskirts, die onderdeel uitmaken van het sportieve GT-M pakket, maken het af. Er zullen nog steeds mensen zijn die het niet fraai vinden, met de korte overhang voor en achter. Vanuit sommige hoeken kan het ontwerp ook wat geforceerd overkomen, een beetje alsof de Mazda te heet gewassen is. Alleen is het ontwerp niet langer suf, maar een typisch Mazda exterieur: een die dynamiek uitstraalt.

Wat wel erg belangrijk is, net als bij veel andere scherpgelijnde auto’s zoals de Ford Fiesta, is het uitkiezen van de juiste kleur. Het Crystal White van de testauto ziet er schitterend uit, maar is zo besmettelijk dat ik het - desondanks enkel poetsliefhebbers - zou aanraden. Zeker in winterweer lijkt het al snel alsof je een grijze auto aangeschaft hebt. Gifgroen of een andere sprekende kleur is voor zo’n mooi, dynamisch ontwerp wel een must.

Echte mensen

De binnenkant van de auto is wat minder uitgesproken, maar des te verrassender. Dat zit niet in het ontwerp. Niet dat daar wat mis mee is, het is strak, logisch en sportief. Geclusterde groepjes knoppen, grote tellers en net genoeg zilverkleurig plastic om het wat elegantie mee te geven. Dat laatste is toegevoegd na de kleine opfrisbeurt voor modeljaar 2009, net als de tellers die lichtjes verbeterd zijn. Het zijn kleine wijzigingen die wat kwaliteitsgevoel toevoegen. Dat past wel, want de materialen zijn weliswaar allemaal harde plastics, het voelt stevig aan. Ook de knopjes en schakelaars zijn solide. En alles zit daar waar je het verwacht.

Ook als je gaat zitten in het interieur voelt het prima. De voorstoelen zitten lekker, met genoeg zijdelingse steun. De stoelen zijn in hoogte verstelbaar, maar zelfs in de laagste stand zit je wel wat hoog. Het is niet erg storend, want een goede zithouding is samen met het verstelbare stuur snel gevonden. Het is goed, maar niet bijzonder verrassend. De verrassing in het Mazda2 interieur zijn de zetels achter de voorstoelen. Want niet alleen voorin, maar ook op de comfortabele achterbank kunnen echte mensen zitten! Bijzonder, want bij veel kleine hatchbacks is alleen plaats voor kinderen achterin. Natuurlijk is dit afhankelijk van de lengte van de bestuurder en de inschikkelijkheid van de bijrijder, maar vier volwassenen meenemen zonder gevoelens van claustrofobie op te wekken is mogelijk. Dat is geen gemeengoed in deze klasse. Ook de hoofdruimte en de hoeveelheid opbergvakjes is erg goed. Het zijn restjes MPV-DNA die het vorige model heeft doorgegeven.

De bagageruimte is wel typisch die van een hatchback. Achter een vrij hoge drempel gaat de bagageruimte van 250 liter schuil, marginaal minder dan bij een VW Polo of Fiat Grande Punto. De achterbank kan in twee delen plat, waarna 787 liter ruimt ontstaat.

Zoals het hoort

Gelukkig is er geen MPV-DNA blijven hangen bij het rijgedrag. De Mazda2 rijdt zoals een kleine sportieve hatchback behoort te rijden. Aan de ene kant is er het comfort. Kleine auto’s staan niet bekend om hun comfort, maar de Mazda2 biedt wel de hoeveelheid comfort die je wil. Door de prima geluidsisolatie en het behoorlijke comfort heb je niet het gevoel met een kleine auto op pad te zijn. De afstelling van het onderstel is tamelijk comfortabel. Het blijft natuurlijk een kleine auto met een korte wielbasis, alleen is de 2 beslist niet hinderlijk hard gedempt of geveerd. Ook de fantastische 1.5 motor kan het comfort verhogen. Kan, want de motor is wel erg enthousiast. Als je dat door snel opschakelen en rustig gas geven opvangt krijg je er een bijzonder makkelijk rijdende motor voor terug. Voor een turboloze motor van dit formaat is de kleine viercilinder opvallend soepel, met meer dan genoeg trekkracht bij lage toerentallen. Goed voor het verbruik en comfort.

Het enige wat het comfort niet ten goede komt is het erg korte aangrijpingspunt van de koppeling. Zodra je linkervoet de beweging niet precies goed doet, pruttelt de auto vooruit. Probeer je dat te corrigeren door gas bij te geven, dan schiet de auto er na een paar horten en stoten er opeens sneller vandoor dan je zou willen. Het is het enige wat niet soepel werkt, voor de rest is de rijbeleving erg smeuïg.

Aan de andere kant is er het dynamische karakter. Als je niet rustig gas geeft of snel opschakelt ontdek je een ontzettend enthousiaste, sportieve motor. Vanaf net iets meer dan stationair toerental trekt de motor er flink aan, totdat je bij net iets minder dan zevenduizend toeren moet overschakelen. En dat gaat voorbeeldig met het korte pookje lekker dicht bij het stuur. Het schakelen vereist verrassend veel kracht om te verzetten, je verwacht dat niet bij een auto van dit formaat. Maar het schakelen gaat snaarstrak en met korte klikjes schakel je snel op en terug.

Zo zwaar als de versnellingsbak schakelt, zo licht werkt de besturing. Maar het mooie, kleine stuurtje is lekker direct en stuurt met voldoende gevoel en precisie. Alleen als je het heel bont maakt krijg je wat onderstuur, maar dat voel je wel aankomen. De Mazda2 is zo wendbaar als een wesp, en dat komt doordat de auto net zo veel weegt.

Het was altijd een wet in de autowereld dat een nieuw model groter en zwaarder moest zijn dan zijn voorganger. Ook kleine auto’s werden daardoor zwaarlijvig, 1200 kilogram voor een Opel Corsa is beslist niet uitzonderlijk. De 2 negeert deze trend, en is ruim honderd kilo lichter dan zijn voorganger. Daardoor weegt de auto slechts 930 kilo, en wat mij betreft is dat wat een kleine auto mag wegen. Het is positief voor de wegenbelasting, positief voor de wegligging en positief voor het verbruik. Het testgemiddelde kwam uit op 1 op 13,4, maar wie rustig rijdt haalt met gemak 1 op 15.

Toch kost dat geheel niet de hoofdprijs. De 2 zoals wij die reden kostte net iets minder dan twintigduizend euro. Geen klein bedrag, maar daar staat wat tegenover. Natuurlijk de fantastische 1.5 motor, maar ook een goede uitrusting. Onder andere de regensensor, automatische airco, een cd-wisselaar en zelfs stoelverwarming zijn standaard. Dat plaatst de prijs in een heel ander perspectief.

Bijzonder goed

Mazda heeft in de herkansing een kleine auto neergezet, zoals die moet zijn. Fraaie styling, waardoor de auto er compact en dynamisch uit ziet, en met meer ruimte binnenin dan je verwacht. Bij de topversie is het comfort en uitrusting is zoals je dat wilt hebben bij een auto van iets minder dan twintigduizend euro. De besturing, versnellingsbak en de motor zijn zoals die moeten zijn bij een kleine hatchback: levendig en scherp. Het is jammer van de beroerde koppeling, maar verder is de Mazda2 een dwarse auto. Op een bijzonder goede manier.

Auteur: Jelmer Staal

Fotografie: Lukas van der Wal