Tweede kans

Meer dan 2 miljoen verkochte exemplaren en behoorlijk populair te noemen in landen als Australië, Nieuw-Zeeland, Rusland en Japan. Wereldwijd is zelfs één op de drie verkochte auto’s van dit merk ook dit model. Je zult het wellicht niet verwachten, maar ik heb het over de Mazda3. In Nederland is de Mazda3 eigenlijk altijd een buitenbeentje geweest, zelfs in Duitsland verkocht de Mazda3 stukken beter dan in ons eigen land. Of dit nou door ons koopgedrag komt (wat de boer niet kent…) of door iets anders weten we niet precies, wat we wel weten is dat Mazda vertrouwen heeft in de Mazda3 en dit zien we terug in de nieuwe en frisse 3. Wij kennen de vorige Mazda3 in ieder geval als een sportief rijdende auto en geven graag de nieuwste telg een tweede kans. Zal Nederland ons voorbeeld volgen?

Grote glimlach

Op het eerste gezicht is de nieuwe 3 niet zo heel anders dan de vorige 3, dit komt voornamelijk door zijn overeenkomstige koetsvorm. Maar als je de nieuwe en de oude naast elkaar zet, zoals wij hebben gedaan, dan worden de verschillen een stuk duidelijker. Het is alsof ze de oude 3 hebben gepakt en elk onderdeel iets scherper, vloeiender en aparter hebben gevormd. Zo zijn de dorpels niet meer rechthoekig, maar lopen ze vloeiend over de auto en licht oplopend, net als de algehele heuplijn. Dit zorgt voor een net wat expressievere uitstraling, wat helemaal past bij de designlijn van Mazda. Want de zijkant komt aardig overeen met bijvoorbeeld de kleine Mazda2.

“Wat Peugeot kan, kunnen wij ook” zal Mazda gedacht hebben bij het ontwerpen van de neus. Toch komt de bumpergrille niet als een verrassing. De RX-8 had het immers al aardig wat jaartjes geleden, maar we werden de afgelopen jaren ook doodgegooid met concept cars waarbij de bumpergrille en de vloeiende lijnen centraal stonden. Met als de grootste klapper de prachtige en snelle Mazda Furai concept car. De Furai had het en nu ook de Mazda3, namelijk extra grote openingen onder de koplampen voor extra dynamiek. Hoewel het best aardig gevonden is en het ook zeker niet misstaat, komt het toch niet helemaal over. Hoewel het van een afstandje stoer oogt, is het gewoon een stuk dicht plastic. Over plastic gesproken: De karakteristieke vijfpuntige grille had wel iets minder plastic delen mogen hebben. Door al die verschillende vormen wordt het al gauw te druk. Het mooiste is het als je je ogen een beetje dichtknijpt, dan zie je een hele grote glimlach. Dit maakt de nieuwe Mazda3 een stuk vrolijker en frisser om naar te kijken dan de vorige.

Als totaalplaatje weet de nieuwe 3 in ieder geval meer los te maken bij mensen dan bij het vorig model, welke eigenlijk alleen als Active, en later benoemd als GT-M, enige aandacht wist te trekken. Dan was de Mazda3 ook net wat mooier aangekleed met passende wielen, sportievere bumpers en een achterspoiler waar de Mazda3 echt om schreeuwde. Een achterspoiler is gelukkig nu standaard wat de kont evenwichtiger maakt. Wat het meest in het oog springt zijn de achterlichten die niet alleen slanker zijn geworden, maar vooral scherper. Vanaf een bepaalde hoek bekeken steken ze ook aardig uit de carrosserie, daar is Mazda een beetje doorgeschoten met ontwerpen. Eigenlijk past Mazda ongeveer hetzelfde trucje toe als Volkswagen met de nieuwe Golf. De auto blijft herkenbaar, maar toch is geen enkel onderdeel meer hetzelfde. Bij de Mazda3 zijn de verschillen echter wel wat duidelijker, zelfs de achterruitwisser is anders gepositioneerd.

Kleurenmix

Dat de nieuwe 3 een evolutie is van de vorige Mazda3 is meteen te merken als je plaats neemt. De zit is nog steeds een beetje aan de hoge kant, maar wel prima. Over beenruimte hebben we niks te klagen, zolang je maar voorin zit. Achterin is het nog steeds niet overweldigend, zelfs een beetje krap. Met een lang persoon achter het stuur is het als achterpassagier aardig behelpen. Hier zien we helaas geen vooruitgang, De kofferbak van de vorige Mazda3 was bedroevend klein en daardoor niet erg praktisch, dit hebben ze gelukkig verholpen door de bagageruimte een stuk dieper te maken. Hierdoor kun je wat meer met de beschikbare ruimte. Verrassend is dat de kofferbak 340 liter kan hebben en voorheen 346. Minder liters, maar toch praktischer.

Voorin is de plek waar je moet zijn. Daar kijk je uit op een fraai en speels interieur. De afwerking is sterk verbeterd en ook de materiaalkeuze is enigszins vooruit gegaan. Toch vinden we her en der nog wel wat harde onderdelen, zoals de armsteun en het linkerdeel van het dashboard, met in het bijzonder de tellerunit die echt kei- en keihard is. Ook de gekozen stof op de deurpanelen ziet er vrij goedkoop uit, alsof ze ergens op moesten besparen. Het dashboard oogt wel vrij druk en daar moet je van houden, maar ergonomisch is het gelukkig wel. De belangrijkste knoppen – zoals die van de climate control – zitten goed binnen handbereik, waardoor je niet naar voren hoeft te leunen om bijvoorbeeld de radio te bedienen.

Naar verwachting zal de Mazda3 voornamelijk besteld worden in de TS+ uitvoering, vandaar dat wij deze uitvoering ook hebben gekozen in combinatie met eveneens een motorblok dat we veel zullen zien, namelijk de 1.6 benzinemotor. De TS+ is gebaseerd op de TS-uitvoering die al lekker vol zit met aangename luxe zoals 16 inch lichtmetalen velgen, regen- en lichtsensor en een automatisch dimmende binnenspiegel. De TS+ heeft voor 1000 euro extra nog een verwarmbare voorruit, parkeersensoren achter, stoelverwarming, 17 inch velgen en een cruise control.

Dat laatste komt overduidelijk van Ford, want de bediening daarvan werkt niet alleen hetzelfde als in de Focus, maar de knoppen ogen ook hetzelfde. Dat zal wellicht de reden zijn dat de bediening van de cruise control zich niet op het stuur bevindt naast de andere bedieningsknoppen. De cc-knoppen zouden namelijk makkelijk bij de rechter stuurbediening kunnen, want als je Mazda3 niet voorzien is van het optionele navigatiesysteem zijn die knoppen vrijwel overbodig. Je bedient er enkel de boordcomputer mee en de pijltoetsen zijn niet eens bruikbaar. De verschillende lettertypes en kleurtjes in het dashboard kunnen echt niet. Zo zijn de letters van de boordcomputer wit, de radio/klimaatregeling letters rood en wordt de centrale knop op het dashboard omringt door een blauwe gloed. Hierdoor krijg je een grote kleurenmix in het interieur en daarmee dus geen mooi geheel. Het zijn maar details en misschien bekijk ik het te kritisch, maar het kan beter en verfijnder.

Zoom-Zoom DNA

Wie de eerste Mazda3 bezit zal na enkele kilometers gereden te hebben met het nieuwe model niet voor een verassing komen te staan, want de nieuwe Mazda3 rijdt marginaal anders dan zijn voorganger. Het onderstel van de 3 is dan ook een licht aangepaste versie van het oude onderstel. Oftewel, het C1 platform waar ook de Ford Focus en de Volvo S40 op staat. De spoorbreedte is aangepast en de ophanging is wat verbetert, wat voor een nog stabielere koets zou moeten zorgen. Maar als die dingen niet aangepast waren had ik het ook geloofd. Toch merk je tijdens het rijden wel enkele verschillen. Zo is de besturing nog steeds lekker direct en scherp, maar nu een extra tikkeltje lichter om de armspieren een beetje te ontlasten. Voor ons niet echt nodig geweest, maar we doen het er graag mee. Het enige wat niet echt bij het sportieve karakter past van Mazda is het dunne stuurwiel. Het ligt wel goed in de hand, maar is duidelijk dunner dan een hoop concurrenten. De koppelingspedaal geeft minder tegendruk, waardoor de koppeling soepel en licht te bedienen is.

De schakelpook staat lekker dicht bij de bestuurder, al zit bij mij de armsteun wel af en toe in de weg als ik naar de tweede of vierde versnelling wil. Dat komt alleen voor als je de pook met je hele hand vast wil hebben, als je gewoon rustig schakelt en je hand op de pook houdt is er niks aan de hand. Het verzetten van de pook gaat met korte slagen en met een lichte tegendruk. Net als het stuurgedrag gewoon erg lekker.

Een grote voorsprong heeft Mazda verricht met het geluidsniveau. De motor moet wel op toeren gejaagd worden om de 105 paardenkrachten te benutten, dus dan hoor je de 1.6 wel wat geluid maken, maar voor de rest zijn bijgeluiden een stuk minder hoorbaar dan bij het vorige model. Vooral zaken als afrolgeluiden of windgeruis zijn sterk verbeterd. Een duidelijk voorbeeld van een goede evolutie. Het onderstel en voornamelijk het punt waarbij het ESP ingrijpt is op sommige punten merkbaar verbeterd. De allereerste types van de Mazda3 hadden wel eens last van een klapperend onderstel en als het ESP ingreep werd de auto flink vertraagd. Dat is allemaal verleden tijd. Het ESP grijpt minder hard in en de auto gaat beter om met kuilen en oneffenheden in de weg. Hierdoor kun je naast sportief rijden, ook nog lekker comfortabel de wegen benutten. Dat sportief rijden uit zich voornamelijk door een zeer plezierig bochtgedrag, elke bocht wil je net wat harder nemen dan normaal. Puur omdat de Mazda3 dat kan en toelaat. Zijn Zoom-Zoom DNA schuift ‘ie dan ook niet onder stoelen of banken. Uit de uitlaat klinkt zelfs een sportieve brom. Het is eigenlijk het totale plaatje dat klopt. De besturing is scherp en direct, het schakelen gaat soepel en de rest van de auto werkt uitstekend mee. Als je een beetje aan het spelen bent met de Mazda stijgt het verbruik natuurlijk mee, toch is een gemiddeld verbruik van 1 op 12,5 behoorlijk netjes te noemen. Met een rustige rijstijl moet 1 op 14 realiseerbaar zijn.

Frisse wind

Tevreden zijn we zeker met het uiterlijk en zijn rijgedrag. Het is alsof Mazda elk detail net wat beter onder de loep heeft genomen en met een betere oplossing is gekomen. Op vele fronten weet de nieuwe Mazda3 net wat beter te overtuigen. Toch missen we wel wat verfijning. En dat missen we voornamelijk binnenin de Mazda. De ruimte is nog steeds niet geweldig, sommige details worden schijnbaar totaal over het hoofd gezien en daardoor krijg je in de auto niet echt het gevoel alsof ze heel hard aan het nieuwe model hebben gewerkt. Op sommige punten is het net niet zoals het zou moeten. Een voorbeeld hiervan is het knopje op de achterklep. Om de vijfde deur te openen moet je eerst dat – opvallende - knopje indrukken voordat de klep open kan. Waarom op zo’n manier als je net zo goed een drukknop onder de handgreep kwijt kunt? Bij de eerste Mazda3 kon dat immers ook.

Desondanks heeft Mazda wel een interessante auto op de markt gebracht. Dat het start-/stopsysteem ‘i-stop’ over enige tijd beschikbaar zal zijn op andere uitvoeringen juichen wij toe, net als de samenwerking met Toyota voor toekomstige hybride techniek. Er waait in ieder geval een frisse wind door de fabrieken van Mazda en de 3 geeft dit duidelijk weer. De grote glimlach op de neus van de Mazda3 is een direct teken hoe het met Mazda gaat en hoe zij de toekomst zien. Maar die glimlach vind je ook terug als je eens zelf een potje gaat sturen met deze hatchback.

Auteur en fotografie: Anton van der Wulp