Terug naar de zomer

Nu de herfstbladeren vallen en de winterjassen weer uit de kast worden gehaald, lijkt de zomervakantie alweer zo lang geleden. Een paar maanden geleden kon je nog prima tot elf uur ’s avonds buiten op een terrasje zitten, voordat het donker was. Nu is het al bijna pikkedonker als je na een lange werkdag richting huis rijdt. De wintertijd is onlangs ingegaan, wat onze biologische klok – schijnbaar – in een negatieve vorm beïnvloed. Een groot deel van de bevolking zou er zelfs depressief van worden, zelfs dieren zouden vanwege de wintertijd ontregeld zijn. Al heb ik geen idee hoe ik een koe met de ‘wintertijdblues’ moet kunnen onderscheiden van een doodgewone koe, maar dat terzijde. Om wat zonneschijn te laten stralen in uw woonkamer, kantoor of waar u dit ook leest, gaan we een paar maandjes terug in de tijd. Terug naar die mooie zomer!

Normandië

AutoGetest.nl is op vakantie geweest en nam mee… Een tent, wat meubilair, een kookstelletje, vrouwlief, extra haringen (voor het geval dat de helft krom wordt geslagen), Yahtzee (onmisbaar op de camping!), voldoende kleren, een fotocamera en een Ford Mondeo Wagon. En dan niet zomaar een Mondeo, maar de meest ecologische uitvoering op dit moment te koop: De ECOnetic. Je weet wel, vergelijkbaar met modeluitvoeringen als Bluemotion, DRIVe en ecoFLEX. Niet alleen goed voor het milieu, maar ook voor de portemonnee. De ECOnetic is niet alleen wat goedkoper dan de vergelijkbare Trend met dieselmotor, maar zou ook zuiniger moeten rijden, waar hij zijn groene energielabel A aan te danken heeft.

Tijdens deze zomervakantie gaat de reis naar Normandië. Dit deel van Frankrijk leent zich uitstekend voor sightseeing, bakken aan het strand en het rondrijden langs diverse historische plaatsen. Genoeg mogelijkheden voor een leuke vakantie. Desalniettemin zal het maar moeten blijken hoe tevreden we zullen zijn met de Mondeo, ons verwachtingspatroon ligt door zijn typebenaming natuurlijk wel hoog. Hoe economisch zal deze zomervakantie worden? Graag nemen wij je mee op een reis naar het deel van Frankrijk waar de geallieerden tijdens de tweede wereldoorlog de beslissende slag leverden tegen de Duitsers.

Gereedmaken en op naar Rouen

Het startpunt van de vakantie begint in het Brabantse land, daar wordt de auto volgestopt, wordt de brandstoftank volgegooid en gaat de bandenspanning naar 3.0 bar. De ECOnetic heeft Michelin banden met een lagere rolweerstand, waardoor er minder energie nodig is voor de voortbeweging van de auto. Met een hogere bandenspanning verlagen we ook nog eens het verbruik, wat uiteindelijk ons doel is. De Mondeo is er klaar voor en wij zijn er klaar voor.

De Mondeo ECOnetic heeft onder de motorkap de bekende 2.0 TDCi dieselmotor met 115 pk, maar door enkele – relatief simpele – aanpassingen mag het de naam ECOnetic dragen. Zo is de auto voorzien van een verlaagde wielophanging, een aangepaste grille met luchtgeleiders, de eerder genoemde Michelin banden met een lagere rolweerstand en een schakelindicator in het instrumentenpaneel. Hierdoor zou de ECOnetic gemiddeld 0,7 liter minder brandstof per 100 kilometer verbruiken dan een conventionele Mondeo Wagon, voldoende om 17 gram minder CO2 uit te stoten. Dat ‘ie minder CO2 uitstoot is uitstekend, maar in de praktijk merk je daar natuurlijk niks van, wij kijken naar het verbruik en gebruiksgemak van de auto.

Om half 11 ‘s morgens nemen we plaats in de Mondeo, stellen de TomTom in op de Franse stad Rouen en resetten de boordcomputer. We lopen op de dag van vertrek wel gelijk tegen een hekel punt aan, want doordat de Mondeo beschikt over voorruitverwarming heeft onze TomTom moeite met het vinden van een goed signaal. Dit blijft een probleem gedurende de gehele vakantieperiode. De voorruitverwarming zit in een optiepakket, dus dit is te vermijden door niet te kiezen voor het Visibilty Pack II (inclusief regensensor en automatische verlichting). Uiteindelijk is er een signaal en geeft de navigatie aan dat de rit exact 480 kilometer lang is. We hebben de TomTom tolwegen laten ontwijken voor een meer toeristische route, waardoor de rit 5 uur en 10 minuten zou moeten duren.

De Ford heeft een verlaagde (en sportieve) wielophanging, dus voelt enigszins stug aan, maar toch weet de Mondeo de oneffenheden op de Belgische snelwegen goed glad te strijken. Hier voel je duidelijk dat de Mondeo sportief is afgestemd, maar zich ook leent voor comfortabel cruisen. Op zich wel prettig als je een hoop kilometers gaat maken. De stoelen zijn vergelijkbaar met het onderstel: een beetje hard, maar toch voldoende comfortabel. Er is genoeg steun voor rug en benen, en in dit geval zijn de voorstoelen uitgebreid verstelbaar door de optionele elektrische bediening. Een ideale zitpositie is gauw gevonden, mede dankzij het stuurwiel dat flink naar je toe gehaald kan worden. Op de snelweg voelt de besturing prettig aan, doordat hij communicatief aanvoelt en zich aanpast aan de snelheid. Constant corrigeren is totaal niet van toepassing, integendeel. Het voelt eigenlijk precies goed.

Goed gaat het ook met het verbruik, want als we na 285 kilometers aan snelweg de boordcomputer bekijken zien we een meer dan uitstekende ‘4,9 l /100km’ staan. Bijna 1 op 20,5 gemiddeld met een volgepakte Ford Mondeo! Hoewel we in hartje zomer zijn vertrokken, was het redelijk grauw weer en geen reden om de airconditioning aan te doen, wat uiteraard ook brandstof bespaart. Maar ook de verlichting (die ik normaal continue aan heb staan) hebben we uit gelaten. Hoewel het effect echt minimaal is, moeten alle beetjes helpen. We verlaten de snelweg en rijden binnendoor naar Rouen, daar wordt ons het doel van zuinig rijden pas echt lastig gemaakt. Want de eerlijkheid gebiedt te bekennen: Ik ben een doorrijder en hou niet zo van getreuzel, dus schakel ik ook over als ik vind dat ik moet overschakelen. De ECOnetic heeft een schakelindicator, dus de auto geeft aan wanneer er overgeschakeld moet worden. Uiteraard om het brandstofverbruik te minimaliseren, dus hou ik mij hier ook exact aan gedurende de gehele testperiode.

Clichématig denk ik bij een ‘ecoauto’ gelijk aan een ontzettend trage auto, wat overigens wel eens terecht is, want de bijna oude Astra ECOflex is tergend langzaam. De Mondeo met de 115 pk sterke dieselmotor presteert echter voorbeeldig! Vanaf 1500tpm trekt de ECOnetic heerlijk door en voelt zeer pittig, de schakelindicator geeft bij de 2000tpm aan dat er geschakeld moet worden en dat lijkt soms wat te vroeg, maar blijkt geen probleem. De schakelindicator houdt rekening met de vele heuvels in Frankrijk, want bij een stevige heuvel blijft het groene pijltje even wat langer weg en tijdens omstandigheden waarbij je niet al het vermogen nodig hebt zal het eerder oplichten. Zoals de TomTom al bij vertrek aangaf zijn we na exact 480 kilometer in Rouen. Een blik op de boordcomputer zorgt voor een glimlach, het gemiddeld verbruik is nu 4.0l/100km. Oftewel: 1 op 25! De klok gaat richting etenstijd, dus we gaan op zoek naar een camping. We laten Rouen even voor wat het is en volgen een weg die naast de rivier de Seine loopt richting het schattige plaatsje Jumiéges. Om daar te komen moet je enkel even de rivier over met een veerboot, welke overigens gratis is. Direct daarna zijn we in Jumiéges en vinden we al gauw een kleine camping.

Van Rouen naar Étretat

De volgende dag begint goed, het zonnetje begint feller te schijnen en de temperatuur stijgt naar 26 graden. Een mooie dag om de prachtige stad Rouen te bezoeken. Rouen is een oude stad met een lange geschiedenis. Zo stond in 1431 de brandstapel waarop Jeanne d’Arc ter dood werd gebracht in deze stad, sieren vele vakwerkhuizen het centrum van Rouen en staat er een eeuwenoude kathedraal met de hoogste klokkentoren van Frankrijk. Het symbool van Rouen is een ander monument; het Gros-Horloge. Een groot middeleeuws uurwerk dat boven de gelijknamige straat hangt. Rouen is absoluut de moeite van het bezoeken waard, mocht je in de buurt zijn. Wie even zijn best doet kan een gratis parkeerplekje wel vinden. Daarvoor moet je even een stukje lopen richting het centrum, maar ook onderweg valt er genoeg te zien. In en rondom Rouen bevinden zich verschillende steile hellingen wat voor de Mondeo geen enkel probleem is, maar wat uiteindelijk wel het verbruik negatief beïnvloed. Toch behaalden we na deze mooie dag een gemiddeld verbruik van 1 op 18,5, ditmaal wel zonder bagage.

De volgende dag laden we de Ford weer in, de 554 liter metende kofferbak is een geschenk en ideaal voor een vakantie. Ook de diverse bekerhouders en ruime opbergvakken maken een lange reis extra comfortabel. Dankzij de ruime achterbank is de auto geschikt voor een gezin met kinderen door de prettige been en- hoofdruimte, maar in ons geval fungeert het als extra bagageruimte. De optionele verwarmbare achterbank zou in deze koudere tijden handig zijn, uiteraard was die tijdens de zomervakantie niet nodig. Toch is de temperatuur de volgende dag weer aardig gezakt naar 19,5 graad. Nog steeds niet onaardig en eigenlijk wel ideaal voor een 73 km lange rit naar het kustplaatsje Étretat. De route naar Étretat bestaat voornamelijk uit binnenwegen, daar voelt de Ford Mondeo zich eveneens prima in thuis. De 2.0 TDCi voelt alert aan en de vijfversnellingsbak laat zich makkelijk en soepel bedienen. De dieselmotor is gelukkig niet de luidste in zijn klasse, bij accelereren hoor je ‘m uiteraard wel wat ratelen, maar het klinkt niet eens zo onaardig. Op constante snelheden heerst er serene rust, de prima geluidsisolatie en het gebrek aan windgeruis is hier mede voor verantwoordelijk. Uiteindelijk is ook Étretat bereikt en moeten we zelfs bijzonder steile hellingen nemen wil je op de mooiste plek aldaar terecht komen. En nog steeds heeft de Mondeo hier geen enkel probleem mee. Een smalle weg heeft enkel als nadeel dat de Ford zo groot is, waardoor korte bochten wat lastig in te schatten zijn. Maar ons geduld wordt beloond, eenmaal op de top kijken we uit over spectaculaire kliffen. De krijtrotsen zien er imposant uit en het strandje lonkt. Bergaf laten we de auto zoveel mogelijk in z’n versnelling uitrollen, alles om de verbruikte brandstof bergopwaarts te compenseren. Ook in Étretat kun je – zolang je buiten het centrum blijft – gratis parkeren, iets wat uiteraard aan te raden is tijdens een economisch verantwoorde vakantie.

Honfleur

Beneden aangekomen hebben donkere wolken de overhand en vallen druppels naar beneden. Gelukkig zijn de schattige winkels de moeite waard, maar de kliffen moeten we laten voor wat het is. We kruipen weer in onze rode Ford en kiezen een nieuwe bestemming uit. Onze herziene reis gaat naar Honfleur, dit stadje aan de westkust ligt zo’n 50 kilometer ten zuiden van Étretat en ligt aan de monding van de Seine. Ten noorden van de Seine ligt Le Havre, een industriële stad met dezelfde uitstraling als een lading containers. Deze havenstad is tijdens de Slag om Normandië grotendeels verwoest en is nu nog altijd geen plaatje om naar te kijken. Wat wel bijzonder is om te zien, is de Pont de Normandië, ook wel bekend als de Normandië-brug. Deze 2.143 meter lange brug is één van de langste in zijn soort in Europa. Opvallend is de enorme overspanning tussen de slechts twee betonnen pilaren, die de vorm hebben van een omgekeerde Y, de overspanning bedraagt namelijk exact 856 meter. Erg imposant om hier overheen te rijden. Vrijwel direct na deze overbrugging ligt de afrit richting Honfleur en na een paar kilometer is deze stad bereikt en staat het gemiddeld verbruik inmiddels op 6.0l/100km. Deze stijging is mede veroorzaakt door het rondrijden in Étretat en het doorkruizen van Le Havre. Een camping is gauw gevonden en het weer is opgeklaard. Als we dan toch bezig zijn met vakantietips: Honfleur is echt een ‘must see’. Ons plan was om een dag of twee daar te blijven, maar dit werden er uiteindelijk een hoop meer.

Honfleur is een bijzonder charmante stad met een leuk haventje. Het is tevens een enorme trekpleister voor toeristen, want de doorgaande weg bestaat voornamelijk uit een lange file. Maar dat is ook niet zo gek, want het is misschien wel het mooiste en leukste plekje van Frankrijk. Er zijn een hoop leuke terrasjes, waar een cola wel vijf euro moet kosten, mooie kerkjes en aandoenlijke huizen. Maar voornamelijk hangt er gewoon een ontzettend gezellige sfeer. De wereldberoemde schilder Monet heeft overigens een hoop schilderijen gemaakt in en rondom Honfleur en noemde het een geweldige inspiratiebron. De omgeving van Honfleur leent zich uitstekend voor mooie ritjes met de auto, waarbij je op een bepaald punt een mooi uitzicht hebt over de stad, de Normandië-brug en een stukje strand.

D-Day

Hoewel we moeilijk afscheid konden nemen van Honfleur is een vakantie naar Normandië niet compleet zonder een bezoek aan de vele herinneringen van de Tweede Wereldoorlog. Zo bevindt zich in de stad Caen één van de betere oorlogsmusea. Caen is een universiteitsstad en onder andere bekend van de oude gebouwen uit de tijd van Willem de Veroveraar, die in deze stad begraven ligt. Ook Caen is gedurende de Slag om Caen flink beschadigd, wat ten koste gaat van de typische Normandische uitstraling wat we wel bij Honfleur en Rouen kregen. Je wordt pas met je neus op de feiten gedrukt wanneer je het oorlogsmuseum bezoekt. Na dit indrukwekkende bezoek gaan we weer op zoek naar een camping, maar nog voordat we de stad uitrijden licht er een lampje op, de tank is leeg.

We kijken naar de kilometerteller en zien dat we exact 1133,7 kilometer met één tank hebben gereden. Dat ziet er veelbelovend uit, de vraag is nu of we zuinig hebben gereden. Na 68,80 liter is de tank weer helemaal vol, wat betekent dat we met één tank gemiddeld 1 op 16,47 hebben gereden. Gezien het feit dat de auto voor een groot deel vol zat met bagage en de wegen niet zo glad en plat zijn als in Nederland vinden wij dit een zeer gunstig resultaat! Voor de duidelijkheid: we hebben exact geluisterd naar de schakelindicator en ons vrijwel altijd aan de snelheid gehouden. De Duitse Ford heeft zijn slag gemaakt in Frankrijk, dat is zeker.

Hoewel het museum indrukwekkend was om te zien, is het staan op de meest bekende locaties misschien nog wel indrukwekkender. Want iedereen weet wel waar D-Day begon, namelijk aan de stranden van Normandië. Twee bekende stranden waar onder andere de Amerikanen binnen vielen zijn Omaha en Utah beach. Alleen al op Omaha beach zijn zo’n 3000 Amerikaanse soldaten gesneuveld, waarvan 2000 al tijdens de eerste twee uur. Boven in de duinen bevindt zich niet alleen onze camping, met een uitzicht op Omaha beach, maar ook een Amerikaanse begraafplaats met gesneuvelde soldaten. Op de begraafplaats liggen 9.386 Amerikaanse soldaten begraven, waarvan één uit de Eerste Wereldoorlog. Ongelooflijk om zoveel witte kruizen bij elkaar te zien staan, overigens allemaal in topconditie en keurig bijgehouden. Helaas was mijn fotocamera tijdens het bezoek aan het oorlogsmuseum kapot gegaan, waardoor ik voornamelijk gebruik moest maken van de camera op mijn mobiele telefoon.

Overigens bevinden zich in de hele regio en daar om heen allemaal restanten van de Tweede Wereldoorlog. Zelfs een heel stuk grond waar zwaar gevochten is en nog vele bunkers staan opgesteld. Je kunt je bijna niet voorstellen wat er in die periode allemaal is gebeurd. Na enkele dagen de omgeving te hebben bekeken en lekker op het strand te hebben gelegen, is het tijd om de vakantie mooi af te sluiten.

Mont Saint-Michel

Want er is één plek waar je absoluut moet zijn geweest in Frankrijk en dat is Mont Saint-Michel. Een klein schiereiland ongeveer één kilometer uit de kust bij de plaats Avranches. Van oorsprong is Mont Saint-Michel een getijdeneiland. Het was over land bereikbaar bij eb, maar bij vloed omringd door water. Tegenwoordig ligt er een weg die de overvloed aan toeristen leidt naar de gigantische parkeerplaats van Saint-Michel. Wat Saint-Michel zo bijzonder maakt is niet alleen de locatie, maar vooral hoe het eiland is ontstaan. In het jaar 708 begon een monnik aan de bouw van een kapel op de rotspunt, wat uiteindelijk uitgroeide tot een kerk en waar later woningen bij werden gebouwd. Het historische gevoel is tot op heden onaangetast gebleven, het is alsof je een stap in het verleden zet. Om uiteindelijk de mooie kerk met zijn vele kamers te bereiken, moet je ontelbare trappen lopen, maar dat is echt de moeite waard. Net als de vele kleine musea die je terugnemen naar het verleden. Mont Saint-Michel was voor ons de perfecte afsluiter van een zeer prettige vakantie.

Terug naar Nederland

Niet alleen al het moois heeft de vakantie prettig gemaakt, de Ford Mondeo Wagon Econetic heeft zeker zijn betekenis gehad. De Mondeo heeft ons zonder problemen naar alle bestemmingen gebracht. Het enige wat heeft gestoord was de TomTom die slecht signaal kon krijgen vanwege de voorruitverwarming. De Mondeo rijdt lekker, al is ‘ie als Econetic net wat stugger dan normaal, zit lekker en biedt de gewenste ruimte. Na 1.175 kilometer huiswaarts is het de tweede en tevens laatste keer dat we moeten tanken. Ditmaal ging er exact 68 liter aan diesel in, wat voor een gemiddeld verbruik zorgt van 1 op 17,27. Als we in Nederland zijn resetten we de boordcomputer om te kijken wat het verschil is met het buitenland. Ondanks de volle tank en auto geeft de verbruiksmeter zelfs iets boven de 1 op 25 aan. In de vakantieperiode is het sowieso rustiger op de wegen en merk je – net als bijna elk jaar dat we op vakantie gaan – hoe goed de Nederlandse wegen eigenlijk zijn. Vooral in vergelijking met de Belgische wegen. Dit heeft ook echt wel zijn invloed op het verbruik, want al die heuvels en hellingen dragen uiteraard niet bij aan een gunstig brandstofverbruik. Desondanks hebben we – met dank aan de schakelindicator en een lichte rechtervoet – een zeer goed gevoel over het uiteindelijke verbruiksresultaat. De Ford Mondeo Econetic is wat ons betreft een aangename toevoeging op het Mondeo-gamma en is mede verantwoordelijk voor een heerlijke vakantie…

Auteur en fotografie: Anton van der Wulp