Voor snelle ouders

Ford ziet de S-Max als dé MPV voor sportieve papa en mama’s, die praktische bruikbaarheid en fijne rijeigenschappen combineert in één auto. Om zijn dynamische inborst te benadrukken, werd tot voor kort zelfs de vijfcilinder turbomotor met 220pk geleverd, in basis hetzelfde blok uit de Focus ST en RS. Helaas is deze fijne vijfcilinder niet meer, en in de nieuwe generatie Focus zal hij evenmin terugkeren. De door CO2-uitstoot gedreven vooruitgang van techniek heeft een nieuwe generatie ‘EcoBoost’ motoren opgeleverd. De gefacelifte S-Max is een van de eerste modellen die hiervan profiteert. Hij gaat er twee labels en 35 gram op vooruit, maar levert daar 17pk en één cilinder voor in. Verder is de 2.0 SCTi er uitsluitend als Powershift automaat met dubbele koppeling, terwijl de 2.5 Turbo er alleen als handbak was. Hebben snelle ouders daar nog net zoveel lol mee?

Uitbundig styling pack

Het is in elk geval zeker dat jij en je kroost goed opvallen, in de configuratie van onze testauto. Werkelijk iedere denkbare en mogelijk optie is aangekruist voor dit exemplaar, wat in het geval van deze S Edition met S-Pack ook een stylingpakket voor het exterieur omvat. De S-Max is van zichzelf al een dynamisch gelijnde MPV, maar de sideskirts en opzetstukken verlagen de bumpers naar het niveau van een hot hatch. Denk er nog een Ultimate Green lakkleur bij en hier staat een S-Max RS. De ice white parelmoerlak lijkt een hele lichte tint blauw te bevatten en dat staat niet onaardig.

Het is wel een flink contrast met de enorme glanzend zwarte trapeziumvormige luchthapper, die een groot deel van de voorbumper bestrijkt. De LED-dagrijverlichting aan weerszijden zijn nieuw en even wennen. Ze dragen in elk geval bij aan de uitbundige, bijna intimiderende uitstraling van het S-Pack. Verder is voor de facelift de motorkap opnieuw geboetseerd, met een stoer reliëf dat in twee lijnen naar de grill toeloopt. Helaas vallen die, net als de fors uitgevallen wielkasten, niet zo op in deze kleur. Aan de achterzijde priemen twee uitlaten stoer onder de zwart glimmende diffusor uit. De achterlichten zijn eveneens nieuw en lopen nu verder door over de zijkant van de auto, en ook hier is LED techniek toegepast. De algehele uitstraling is weer een stukje moderner, maar vooral erg sportief. Maakt hij dat ook waar in het rijden?

Sportief to the max

Die vraag kunnen we bevestigend beantwoorden met een overtuigende ‘ja’. Op dynamisch vlak heeft de S-Max toonaangevende rijeigenschappen in zijn klasse. De besturing is welhaast uitmuntend te noemen, zo direct en communicatief reageert hij. Toch zou iets meer weerstand het intuïtieve stuurgevoel kunnen vervolmaken. De wegligging is eveneens van hoog niveau, deze dure uitvoering heeft duidelijk profijt van de adaptieve dempers en de 18 inch wielen met platte en griprijke 235/45 banden. Je rijdt met de S-Max, zoals zijn naam bijna lijkt te suggereren, gemakkelijk naar de grenzen van zijn kunnen. Onderstuur treedt pas laat op, de bochtsnelheden liggen zo’n 10km/uur hoger dan wat je op basis van zijn grootte zou verwachten. Met de adaptieve demping in de Sportstand is de onderstelafstemming het meest consistent, want erg comfortabel is de S-Max niet. Daarvoor geeft hij te nadrukkelijk oneffenheden in het wegdek door. Ook zijn hogere zwaartepunt weet hij niet te verhullen, want een beetje overhellen doet hij toch. In de comfortstand nog wat meer, terwijl de koets dan ook soepeler gaat nadeinen. Op de snelweg kan dit prettig zijn, maar daarbuiten niet. Wens je meer comfort, dan ontkom je niet aan een kleinere wielmaat. De S-Max is gewoon uitermate sportief in zijn soort.

Andere rijbeleving

We waren natuurlijk uitermate benieuwd of de nieuwe aandrijflijn, met ‘EcoBoost’ motor en ‘Powershift’ automaat, net zo fijn is als de motor die hij opvolgt: de 2.5 Turbo. Een motor die niet alleen in de Focus ST en RS, maar ook in de Kuga erg goed beviel. De nieuwe 2.0 SCTi motor heeft een totaal ander karakter. De rijbeleving is compleet anders door twee dingen: het geluid en de automaat. Ten eerste klonk de 2.5T fantastisch, terwijl de nieuwe tweeliter zijn werk stilletjes op de achtergrond doet. Ondanks de dubbele uitlaat, hoor je hem zelfs bij een koude start en stationair niet lopen. Pas bij hogere toeren ontwaar je een rauwe grom, maar niets dat je autohart sneller doet kloppen. Ten tweede was de oude vijfcilinder er alleen als handbak en deze nieuwe EcoBoost motor is standaard gekoppeld aan een Powershift automaat, met dubbele koppeling. Deze transmissie bevalt goed, maar neemt wel een deel van de rijsensatie uit handen. Verder schakelt hij soms net iets later over dan je zou wensen en de schakelacties zelf gaan niet zo vlekkeloos en ononderbroken als bij een DSG. In de ‘D’ benut hij wel goed het hoge koppel van 300Nm, dat al vanaf 1750tpm paraat staat. Een automaat past op zich beter bij dit type auto, maar het is jammer dat de sportieve rijder niet meer de keuze voor een handbak geboden wordt. Wil je echt hard rijden, dan moet de Sportstand ingeschakeld worden, en dan nog blijft de reactie op volgas net wat te traag. Bij het verzetten van de versnellingspook van de vrij (N) naar de R of D grijpt hij ook vrij traag aan. Ga je te vroeg op het gas, dan volgt een bruuske reactie van de aandrijflijn. Irritant als je even ergens snel wilt keren, of vanuit Neutraal naar Drive wilt wegrijden bij het stoplicht.

De rijsensatie is dus anders, in sportief opzicht wat minder te noemen. Toch is er op andere fronten wel vooruitgang geboekt. De EcoBoost motor is niet alleen fluisterstil, maar ook spaarzamer met brandstof. Reden we met de Kuga 2.5T met moeite 1 op 9, de S-Max haalt met een beetje zelfbeheersing nog wel 1 op 10,5. De beloofde 1 op 12,3 gemiddeld zit er helaas niet in. Rijd je constant 120 op de snelweg dan draait de motor een gemoedelijke 2500tpm en verbruikt hij zo rond de 1 op 11. Ga je echt lopen beesten en de 203pk vaak aanspreken, dan zal het verbruik zo rond de 1 op 9 blijven hangen en dat is niet gek voor dit formaat auto met deze prestaties. In 9,3 seconden klokten wij hem op de honderd, de fabrieksopgave (8,5 sec) zat er helaas niet in. Dat is vermoedelijk te wijten aan het feit dat hij nog voor de 100 naar zijn drie overschakelt. Niet verwonderlijk dat de Kuga en de oude S-Max met 2.5T motor en handbak (met een langere twee) dat sneller deden. Op de tussenacceleraties kan de S-Max wel uitstekend meekomen, waardoor hij in de dagelijkse omgang toch erg vlot aanvoelt. Daarbij zijn de fel aangrijpende remmen een welkome aanvulling, om de vaart er op tijd uit te halen.

De ambitie van premium

Wanneer je in ‘ons’ testexemplaar plaatsneemt, word je overweldigd door alle luxe en voorzieningen die deze S-Max aan boord heeft. Zoals al eerder gezegd, heeft men zich niet ingehouden bij het samenstellen van deze auto. Het meubilair bestaat uit tamelijk harde sportzetels, die een goede zijdelingse steun bieden en met zwart leder bekleed is. Het middendeel bestaat uit geperforeerd alcantara, welke naar wens in vijf (!) standen gekoeld of verwarmd kan worden. Het prettig werkende touchscreen navigatiesysteem mag al geen bijzonderheid meer heten, de integratie met de uitgebreide boordcomputer tussen de tellers verdient wel een speciale vermelding. Veel zaken zijn daarop ook vanaf het stuurwiel op te roepen en te bedienen. Niet alleen de audio, routebegeleiding en tripmeters, maar ook de automatisch afstand houdende cruise control met instelbare ruimte tot je voorligger. Als laatste noemen we nog het BLIS (Blind Spot Information System) welke nog uit de samenwerking met Volvo is voortgevloeid, en waarschuwt voor auto’s die in je dode hoek passeren.

Een hoop luxe dus, overkapt door een gigantisch panoramadak dat helaas niet open kan. De kwaliteitsindruk staat op hoog niveau, al laat Ford toch plaatselijk wat steekjes vallen. Voor het overgrote deel is zacht indrukbaar kunststof gebruikt, welke een mooie structuur heeft en prettig is om aan te raken. Diverse chromen accentjes en geborsteld aluminium inleglijsten maken het geheel af. De goedkoop aanvoelende klep van het dashboardkastje en de portiervakken doen helaas afbreuk aan de hoogwaardige indruk. Net als de knoppen van de elektrische ramen, die uit een eerste generatie Ford Ka lijken te komen - jammer. En dat terwijl het knoppencluster van alle vier de ramen aan de bestuurderszijde zo mooi afgewerkt is. Het mooie en prettig in de hand liggende stuurwiel, de moderne klokkenwinkel en details als een uit een vliegtuig afkomstige handremhendel en de ronde ventilatieroosters maken gelukkig een boel goed. Je kijkt tegen een modern en fraai geheel aan.

Ford ambieert duidelijk een premium MPV in de markt te zetten en zo kan het dat de vanafprijs van een standaard al complete Titanium (€ 43.094,-) in deze S edition met S-Pack en zo’n beetje iedere optie die maar aangevinkt kon worden, opgedreven wordt tot een riante € 58.769,-! Daarmee plaatst hij zich duidelijk tussen het C en D segment in, zowel qua prijsstelling als formaat hang hij tussen de C-max (of Scénic) en Galaxy (of Espace) in. De binnenruimte van deze vijfzitsuitvoering is riant, op de tweede zitrij blijft been- en hoofdruimte over met de drie stoelen in de achterste stand. Van de (optionele) derde zitrij hebben we minder hoge verwachtingen, die zal vooral voor jonge kinderen een goede plaats bieden. In dit geval blijft er een ruime 480 liter bagageruimte over, met de stoelen plat uit te breiden tot een uitstekend toegankelijke en vlakke 1820 liter.

Ecoboost voorwaarts

De gefacelifte S-Max heeft een krachtigere uitstraling gekregen, die zijn dynamische rijeigenschappen nog beter onderstrepen. Tegelijkertijd zullen we de fijne vijfcilinderturbo missen, want de nieuwe motor is vooral een ‘Ecoboost’ voorwaarts. Hij is zuiniger en stiller, stoot minder CO2 uit en heeft nu een groen C-label. Daar lever je echter pk’s, een mooi motorgeluid en een handbak voor in. Een minder krachtige 1.6 Ecoboost zit nog in de pijplijn, die zal nog zuiniger zijn en waarschijnlijk ook als handbak verkrijgbaar. De term ‘Powershift’ lijkt helaas niet helemaal op zijn plaats, want er zijn betere transmissies op de markt. Daarmee is dit topmodel een ander soort auto geworden, die wat gemakkelijker rijdt en waarmee je nonchalant vlot door het verkeer gaat. Snelle ouders zijn daardoor wat minder sportief onderweg, maar nog altijd prima bediend. Kijken we tenslotte naar het prijsverschil met een gelijk uitgevoerde Mondeo Wagon (die is ruim 4.000 euro goedkoper), dan lijkt de S-Max zijn toegevoegde waarde vooral in de hoogte en de optionele extra zetels te bieden. Intern lijkt die concurrentie bedreigend, maar in het segment van MPV’s is de S-Max nog altijd een klasse apart.

Auteur: David Joost Kamermans

Fotografie: Elco van der Meer